I Konferencja w Szreniawie maj 2013 - Biegli Sądowi, Rzeczoznawcy, Instytut, Opinie, Wyceny, Ekspertyzy, Wycena, biegły, sądowy, rzeczoznawca, samochodowy

INSTYTUT TECHNIKI MOTORYZACYJNEJ Sp. z o.o.
INSTYTUT TECHNIKI MOTORYZACYJNEJ Sp. z o.o.
Przejdź do treści

I Konferencja w Szreniawie maj 2013

Konferencje > Relacje

W dniach 16 i 17 maja 2013 r. odbyła się
I
KONFERENCJA NAUKOWO - SZKOLENIOWA nt.:

Konserwacja i odbudowa obiektów zabytkowych.
Pojazd zabytkowy w ruchu drogowym - wymogi i ograniczenia.


Razem z naszym Instytutem organizatorami konferencji byli:

Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie,


Towarzystwo Rzeczoznawców Techniki Motoryzacyjnej i Ruchu Drogowego

Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich
,


Patronat honorowy:

Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu,


Wielkopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków

mgr Aleksander Starzyński


Konferencja odbyła się w: Muzeum Narodowym Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie.

Patronami medialnymi byli:





Sesje plenarne konferencji odbyły się w stylowej Sali zabytkowego Pałacu.

W konferencji uczestniczyli eksperci zajmujący się pojazdami zabytkowymi rzeczoznawcy wydający opinie dotyczące takich pojazdów i diagności dopuszczający je do ruchu.
Celem konferencji było:

  • Przybliżenie zasad konserwacji i renowacji stosowanych w muzealnictwie zgodnie z zasadą zachowania oryginalności i oceny stanu pojazdów pod tym względem.

  • Omówienie kwestii technicznych i prawnych dotyczących opinii rzeczoznawcy przeznaczonych dla Konserwatora Zabytków oraz dla Stacji Kontroli Pojazdów.

  • Przedstawienie zasad wprowadzania ograniczeń dotyczących eksploatacji pojazdów zabytkowych niespełniających wymagań określonych w Ustawie Prawo o ruchu drogowym tak, aby były zgodne z zasadami zachowania bezpieczeństwa.

  • Przedstawienie metod i narzędzi umożliwiających wycenę wartości rynkowej pojazdów zabytkowych z uwzględnieniem rzeczywistego stanu zachowania pojazdu.


Temat zasad wprowadzania ograniczeń dotyczących eksploatacji pojazdów zabytkowych niespełniających warunków technicznych wymaganych zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami jest nowością, nieprzedstawianą dotychczas na żadnej tego rodzaju konferencji w kraju. Wg Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 lutego 2013 r. w sprawie badań, co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdów zabytkowych diagnosta badający taki pojazd ma obowiązek sporządzić „Protokół oceny stanu technicznego pojazdu”, w którym przedstawia 'ocenę porównawczą stanu technicznego pojazdu w odniesieniu do wymagań określonych w przepisach w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia' oraz wnioskuje o wprowadzenie ograniczeń dotyczących: prędkości dopuszczalnej, przewozu pasażerów, przewozu ładunków, zakazu ciągnięcia przyczep, zakazu jazdy podczas zmniejszonej widoczności, zakazu jazdy na autostradzie i drodze ekspresowej, i innych. Ma to istotne znaczenie dla bezpieczeństwa wszystkich użytkowników ruchu drogowego. Tymczasem brak jest norm określających metody i kryteria ustalania tych ograniczeń. W praktyce diagności rzadko wprowadzają ograniczenia, bo nie wiedzą jak to zrobić. Dlatego znaczącą część programu konferencji poświęcono temu zagadnieniu.

CZWARTEK


Program pierwszego dnia rozpoczął się od wystąpienia dyrektora Muzeum, dra Jana Maćkowiaka, który zwrócił uwagę na kontekst historyczny renowacji zabytków. Następnie głos zabrał Prezes Towarzystwa Rzeczoznawców Techniki Motoryzacyjnej i Ruchu Drogowego SIMP, dr inż. Wojciech Krugiełka. Szczegółowo omówił on cechy pojazdu umożliwiające kwalifikację, jako zabytkowy. Zwrócił uwagę na krajowe przepisy prawa oraz zasady określone przez organizację FIVA - Międzynarodową Federację Pojazdów Zabytkowych (Fédération Internationale des Véhicules Anciens).

Przedstawiciel Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Poznaniu, reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków bardzo przystępnie przedstawił prawa i obowiązki właściciela pojazdu zabytkowego oraz zasady użytkowania i eksploatacji zgodnej z wymogami prawa. Omówił też procedury wpisania pojazdu do rejestru zabytków, muzealiów, w tym: wymagane dokumenty, formę przygotowania dokumentów, miejsce ich składania dokumentów i koszty procedury.

W kolejnym referacie Pan Tomasz Liman, rzeczoznawca samochodowy, omówił metody ułatwiające ocenę pojazdu o cechach pojazdu zabytkowego szczególnie w kontekście w/w wymagań i wskazał na formę opinii wydawanych przez rzeczoznawcę, które w części technicznej i historycznej powinny jednoznacznie odpowiadać na kryteria, których spełnienie jest podstawą wpisu pojazdu do ewidencji zabytków. Przedstawił jak powinna wyglądać forma opinii, jej części techniczna i historyczna oraz zasady wypełniania karty ewidencyjnej zabytku.

Pan Piotr Mady, kierownik Muzeum Motoryzacji, Oddziału Muzeum Techniki w Warszawie wygłosił referat na temat „Zasady konserwacji pojazdów zabytkowych w ujęciu muzealnym i użytkownika w odniesieniu do: a. Historycznego stanu zachowania, b. Stanu technicznego umożliwiającego eksploatację, c. Stanu wizualnego”. Wskazał, iż charakter własności pojazdu, często w dość znaczny sposób zmienia podejście do zasad konserwacji. Chodzi o podział na własność muzealną i własność prywatną. O ile muzea zazwyczaj podchodzą w dość zachowawczy sposób do konserwacji pojazdów, o tyle prywatni właściciele robią to w sposób
dość fantazyjny. Mówiąc o fantazji właścicieli pojazdów miał na myśli wygląd pojazdów mocno odbiegający od zamysłu producenta danego egzemplarza np. nieoryginalny osprzęt jak np. w miarę współczesne lampy w pojeździe przedwojennym czy chociażby lakier metalizowany czy perłowy na produkowanym w Polsce pojeździe z lat 50tych. Na konkretnych przykładach wykazał, że proces konserwacji jest zupełnie różny od procesu renowacji. Zasady obu procesów również w ogromny sposób różnicowane są pod względem zamierzonych celów, a to z kolei wynika z przeznaczenia danych obiektów/pojazdów. O ile konserwacja ma jedynie zatrzymać procesy destrukcyjne, spowodować historyczny stan zachowania, ingerując w obiekt zabytkowy możliwie jak najmniej, o tyle renowacja to już bardzo znaczna nieodwracalna ingerencja w obiekt, burząca wspomniany wcześniej historyczny stan zachowania, jednakże mająca na celu doprowadzenie obiektu do bardzo dobrego stanu technicznego, a także do stanu wizualnego możliwie bliskiemu oryginalnemu.

Po przerwie obiadowej Pan Janusz Grzelak (rzeczoznawca, diagnosta i pracownik Muzeum w Szreniawie) przedstawił kluczowe zagadnienie wprowadzania ograniczeń związanych z użytkowaniem pojazdu zabytkowego w ruchu drogowym. Omówił parametry techniczne mające wpływ na ograniczenie w użytkowaniu pojazdu i kryteria określania ograniczeń. Zaakcentował fakt, iż Ustawodawca pozostawił możliwość dopuszczenia pojazdu zabytkowego do ruchu, określając warunki dopuszczenia z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dniu pierwszego „wprowadzenia” go do ruchu. Pomimo takiej możliwości diagnosta nie powinien jednak dopuścić do ruchu pojazdu, który będzie stwarzał zagrożenie w ruchu drogowym albo zagrażał środowisku. Wskazał, że istnieje, pod pewnymi warunkami prawna możliwość dopuszczenia do ruchu pojazdów zabytkowych, niespełniających wymagań w zakresie części z obowiązujących obecnie norm.  Związane jest to z koniecznością wprowadzenia ograniczeń w użytkowaniu takiego pojazdu na drogach publicznych. Ograniczenia te wynikają z konieczności zachowania bezpieczeństwa uczestniczenia w ruch drogowym pojazdu, którego wyposażenie nie jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Podstawą do wprowadzenia ograniczeń oraz określenia ich zakresu jest badanie pojazdu zabytkowego w stacji kontroli pojazdów. Badanie dotyczy poszczególnych podzespołów pojazdu oraz wyposażenia pojazdu odpowiadających za bezpieczne jego użytkowanie. Na podstawie protokołu oceny stanu technicznego określającego stan pojazdu zabytkowego oraz zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu urząd dokonujący rejestracji wprowadza ograniczenia w użytkowaniu pojazdu i zamieszcza adnotację w dokumentach pojazdu dotyczących ewentualnych ograniczeń w jego użytkowaniu. W przypadku trudności lub braku możliwości określenia parametrów pojazdu diagnosta powinien skorzystać z oceny rzeczoznawcy.

Kolejne wystąpienia były prezentacją przyrządów do badania pojazdów zabytkowych w Stacji Kontroli Pojazdów. Prezentacji dokonali przedstawiciele firm: Unimetal ze Złotowa oraz Test-Pol z Krakowa.

Ostatnim punktem programu pierwszego dnia konferencji było zwiedzanie Muzeum oraz wizyta w warsztacie konserwacji i uruchomień.

PIĄTEK


Program drugiego dnia rozpoczął się od zajęć praktycznych. Uczestnicy konferencji mogli dokonać oceny pojazdów zabytkowych oraz uczestniczyli badaniu skuteczności hamowania poprzez pomiar opóźnienia hamowania dwóch pojazdów: Lublina 51 i Syreny R20. Badania wykonano w celu zilustrowania metodologii wprowadzania ograniczeń w sposobie użytkowania pojazdu. Po badaniach wspólnie omówiono ich wyniki i zaprezentowano przykład wprowadzenia ograniczeń dla samochodu Lublin (przykład ten jest tematem odrębnego artykułu). W wypadku tego pojazdu wnioskowano o: ograniczenie prędkości dopuszczalnej do 40 km/h, zakaz przewozu ładunków i zakaz jazdy na autostradzie lub drodze ekspresowej.

W dalszej części programu, dyrektor Instytutu, Pan Dariusz Ryl omówił kwestię wyceny wartości pojazdów zabytkowych z uwzględnieniem stanu pojazdu, będącego głównym kryterium różnicującym wartość takich pojazdów. W krajach zachodnich powszechnie dokonuje się oceny stanu pojazdu zabytkowego na podstawie ujednoliconej listy kontrolnej. W naszym kraju dotychczas nie używa się takiego narzędzia. W wykładzie zaprezentowano listę kontrolną do badania pojazdów zabytkowych mającego stanowić podstawę wyceny wartości opracowaną przez Instytut (można ją pobrać tu: Lista kontrolna pojazdu zabytkowego). Wprowadzenie jej, jako standardu ułatwi dokonywanie miarodajnych ocen stanu pojazdów zabytkowych oraz umożliwi weryfikację prawidłowości takiej oceny, przez instytucje, urzędy, czy osoby, które na podstawie wyceny pojmują decyzje w sprawie opodatkowania, ubezpieczenia, kredytowania lub zakupu pojazdu. Lista ta jest swego rodzaju protokołem oceny, który „uporządkowuje" ekspertyzę. Umożliwia dokonanie oceny poszczególnych zespołów pojazdu i jego elementów pod różnym kątem. Każdy z ocenianych elementów można zaszeregować do jednej z pięciu klas stanu oraz dodatkowo uszczegółowić ocenę. Umożliwia również szczegółową ocenę oryginalności i kompletności pojazdu.
 W wystąpieniu tym przedstawiono algorytm wyceny pojazdów zabytkowych, zasady prawidłowego ustalania wartości bazowej stanowiącej punkt odniesienia przy szacowaniu wartości oraz kryteria i zasady wprowadzania korekt względem niej. Treść tego referatu zamieszczona w materiałach konferencyjnych stanowi kompendium wyceny wartości pojazdów zabytkowych.

Na zakończenie konferencji dyrektor Instytutu przekazał na ręce dyrektora Muzeum kilka zabytkowych instrukcji obsługi pojazdów, w tym lokomobili rolniczej z 1949r.

PODSUMOWANIE


Była to pierwsza w kraju konferencja na ten temat. Potwierdziło się, że diagności nie mają wiedzy na temat zasad i kryteriów wnioskowania o wprowadzanie ograniczeń w użytkowaniu pojazdów zabytkowych, ponieważ jak dotąd nie opracowano żadnych wytycznych w tym zakresie. Materiały wydane z okazji tej konferencji są pionierskim opracowaniem tego zagadnienia
(można je zakupić wchodząć w zakładkę Wydawnictwo dostępną w menu po lewej stronie).
Organizatorzy liczą na to, że nagłośnienie tej sprawy spowoduje wzrost świadomości urzędników i diagnostów, i zmotywuje ich do podjęcia specjalistycznych szkoleń.  Szkolenia takie organizuje nasz Instytut. Mają też nadzieję, że uda się wprowadzić w Polsce zaprezentowane standardy wyceny wartości, a w szczególności upowszechnić listę kontrolną do badania stanu takich pojazdów. Planowane jest powtórzenie konferencji w październiku 2013r.

Poniżej prezentujemy galerię zdjęciową.
Zapraszamy do obejrzenia!

   Biegły sądowy, rzeczoznawca samochodowy, rekonstrukcja wypadków, wycena szkody, wycena pojazdu, wycena maszyn i urzadzeń, ekspertyza techniczna, opinia bieglego rzeczoznawcy, itp.


Wróć do spisu treści